Taş ve kubbe düzeni
Yunus Emre Cam, kesme taştan inşa edilmiş merkezi kubbeli bir yapıdır. Mimari kurgusunun dikkat çeken bölümlerinden son cemaat yeri, dört sütun üzerine kuruludur. Bu bölümde ortada oval bir kubbe, iki yanda ise yuvarlak biçimli beş küçük kubbe yer alır. Merkezî kütle ile giriş bölümü arasındaki bu kubbeli düzen, yapının farklı ölçeklerdeki örtü elemanlarını bir araya getirir.
Merkezi kubbenin sağında, iki kemer açıklığı bulunan dikdörtgen planlı zikir yeri bulunur. Caminin ibadet mekânının yanında konumlanan bu bölüm, yapının yalnızca cami işleviyle sınırlı olmayan geçmişine dair mimari bir iz olarak öne çıkar.
Türbe ve tekke ilişkisi
Batı duvarına bitişik türbe, Yunus Emre’ye aittir. Cami ile türbenin yan yana varlığı, yapının tarihsel bütünlüğünü belirleyen başlıca unsurlardan biridir. Resmî kaynakta, yapının eskiden türbe, cami, tekke ve mezarlıktan oluşan bir kompleks olduğu; bugünkü caminin ise aslında tekkenin mescidi olarak bilindiği aktarılır.
Bu bütünlüğün cami ve türbe dışındaki yapıları zaman içinde ortadan kalkmıştır. Buna rağmen mevcut bölümler, daha kapsamlı bir dini ve tasavvufi mekân düzeninin izlerini taşımayı sürdürür. Zikir yeri ile türbenin cami bünyesindeki konumu da bu geçmişi okumaya imkân verir.
Mahallenin değişen adları
Yapının bulunduğu mahallenin adı eski kaynaklarda Sinle Mahallesi olarak geçer; daha sonra Kirişçi Mahallesi adını alır. Tekkenin adı ise Kirişçi Baba Zaviyesi olarak kaydedilmiştir. Bu adlar, cami, türbe ve tekke çevresinde şekillenen mekânsal hafızanın farklı kaynaklardaki karşılıklarını bir araya getirir.
Fotoğraf: Resmî kültür kaynağı