Yeni bir sayfa açılıyor…
Ajandamag’a katkıda bulun. Şehirdeki iyi işleri birlikte güncel tutalım.
Sanatın, sahnenin, sinemanın, kitapların ve şehrin içinden hikâyeler.
Glastonbury’nin 2027 için açıkladığı 408 sterlinlik bilet bedeli, yalnızca büyük bir festivalin fiyat güncellemesi değil; canlı müziğe erişimin sınıfsal sınırları üzerine yeniden düşünmeyi gerektiren bir eşik.
Sanat Melikgazi’de bugün sona eren “Kültürün Taşınan Hafızası: Heybe Sergisi”, heybenin yalnızca gündelik bir eşya değil; dolaşım, emek, coğrafya ve aile hafızası taşıyan bir dokuma dili olduğunu hatırlatıyor.
Fırat Neziroğlu’nun 10 Eylül’de New York’ta açılan yeni kişisel sergisi, Anadolu dokuma hafızasını nostaljik bir dekor olarak değil, görüntü çağının gerilimleriyle yüzleşen canlı bir dil olarak ele alıyor.
12-20 Eylül’de düzenlenecek Avrupa Miras Günleri, Beyoğlu’nun mirasını vitrinlik yapılardan çıkarıp erişim, gündelik hafıza ve kamusal katılım tartışmasına açıyor.
7 Eylül’de hayatını kaybeden Richard Alston, İngiliz çağdaş dansında soyutluğu duygudan koparmadan kuran koreografların başındaydı. Ardında bıraktığı asıl mesele, dansın müzikle nasıl ilişki kurduğu kadar, bağımsız toplulukların bir sanat ekolojisini nasıl değiştirebildiği.
12 Eylül’de Ataköy Marina Arena’da gerçekleşmesi planlanan Anyma’nın ÆDEN performansının iptali, elektronik müzikte sahne tasarımı, görsel anlatı ve kamusal tartışma arasındaki kırılgan ilişkiyi yeniden görünür kıldı.
2026 Avustralya Başbakanlık Edebiyat Ödülleri’nde kurmaca dalının “A Piece of Red Cloth”a verilmesi, yalnızca bir romanı değil; Yolŋu sözlü bilgisinin edebiyata hangi etik ve kolektif koşullarla taşınabileceğini de gündeme getiriyor.
Pera Film’in 9 Eylül–11 Ekim arasındaki yeni seçkisi, yedi kült filmi nostaljik bir arşiv olarak değil; sinema salonunda yeniden kurulabilen ses, gençlik, tür ve şehir deneyimleri olarak ele alıyor.
4–6 Eylül’de Müze Gazhane’de düzenlenen 3. Uluslararası İstanbul Gitar Günleri, gitarı yalnızca virtüözlük ve nostalji etrafında değil; atölye, yerli üretim, teknoloji ve kuşaklar arası aktarım ekseninde düşündürdü.
Fransa’da 7 Eylül’de duyurulan IRIS girişimi, bağımsız sinema salonlarını yalnızca işletme değil, kültürel çeşitliliğin altyapısı olarak ele alıyor. Asıl soru, bu iddialı ağın yerel seyir deneyimlerine ne ölçüde temas edebileceği.